هر روز روز من خواهد بود ..
مرا از آفتاب پوشاندی ، در آینه ها تابیدم در پارچه های سیاه پیچاندی موهایم را به باد سپردم ، عطر زنانه ام با نسیم درآمیخت ، شاخ و برگ درختان جوانه زد و به پایکوبی درآمد . با تیشه مردانگیت ساقه ی نحیفم را خرد کردی ، دوباره سر به آسمان برداشتم ، سبز شدم ، سبزتر از هر سبزی...........
مرا بسوزانی چه با آتش کین و یا اسید حسادت برخواهم خواست از میان آتش وخاکستر و خواهم درخشید ، دخترانی زیباتر و بالنده تر به دنیا خواهم آورد و جلوه خواهم کرد
مرا به وسوسه سیب ممنوعه محکوم نکن که سالهاست به جرم عشق تبعیدم و خانه در باد دارم.. شکوفه های بهاریم را با آفت غیرت پرپر نکن که دوباره به بار خواهم نشست میوه خواهم داد من زنم و ریشه دارم در همیشه تاریخ .. از گذشته تا کنون .. از همیشه تا همیشه و با دل پر مهری که دارم قامت مردانه ات را به زانو در خواهم آورد هر روز ، روز من خواهد بود .. روز زن
+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم اردیبهشت 1391ساعت 20:38 توسط چلچله
|
یک دیالوگ بیادماندنی
بابا گفت: دهـكده رو ترك كن یكی گفت: پارو رو ترك كن پارو گفت: نوشیدن الكـل
رو ترك كن
مامان گفت: خونه رو ترك كن نمی دونم بالاخره كی به من میگن حالا
موقعشه ،این دنیا رو ترك كنی ....
دیوداس _ (سانجی لیلا بن سالی)
+ نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت 1391ساعت 18:26 توسط چلچله
|
اينجا چقدر ساكت شدهيه گردگيري حسابي ميخواد
دلم ميخواد دوباره بنويسم ، دارم برا نوشتن پر در ميارم
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم بهمن 1389ساعت 16:50 توسط چلچله
|
نگاه
برای پست نگاه این ماه نماد ( اسواستیکا ) یا چلیپا رو انتخاب کردم که برای هر ایرانی آشناست نه به خاطر کاربردش توی این عکس و آرامگاه پاداشاهان .. دوست دارم مثل سری قبل ، دلبستگیا و نظراتون و نسبت به این نماد کهن ایران عزیزمون وروتو وبلاگ بگذارم .. بعدش مفصل راجع بهش می نویسم
رضا : تنها چیزی که یادم امد اینکه علامت + مربوط به ایین میترا ( مهر پرستی ) است .
پرهام : بله قشنگه...عکسش پرمعنی...ولی خدایی چه مفهومی داره...
راستش چیززیادی سرم نمیشه..
شایدتوپست بعدی که قراره توضیح بدین...بیشتربفهمم
محمود : این علامت که به نام چلیپا و صلیب شکسته نامیده می شود در حقیقت صلیب شکسته نیست چون بازوهای صلیب به یک اندازه نیست و شکل صلیب به مانند انسانی با بازوان گشوده است .
این علامت یک نشان آریایی است که در ایران و هند سابقه تاریخی دارد و به احتمال بسیار زیاد بر اثر تماس های سیاسی ، اقتصادی و نظامی عهد باستان به یونان رفته و سپس فرقه نازی در دوران قدرت خود که دوستدار تعصب و فلسفه برتری نژادی بود به این علامت ارزش نمادین بخشید .
البته این علامت برای نخستین بار در 5000 سال پیش از میلاد مسیح و در نواحی شوش و کردستان بدست آمده و به نظر می رسد بسی دیرپا تر از نماد آن نزد اقوام هند و ایرانی بوده است . گریشمن نیز که از شرق شناسان بزرگ بود عقیده داشت سابقه این نقش در ایران 5000 سال قبل از میلاد مسیح است .
هر یک از چهار بازوی آن نماد یکی از عناصر اربعه ( آب ، باد ، خاک ، آتش ) است و از آنجا که این عناصر مقدس شمرده می شدند بازوهای اسواستیکا را منطبق با این عناصر می دانستند و می گفتند که از چرخش آنها هستی شکل می گیرد ... و پرفسور هرتسفلد نیز آن را گردونه مهر نام نهاد. بشر بعد از پا گذاشتن به مرحله کشاورزی و درک اهمیت خورشید در زندگی روزمره ( کشاورزی ... پرورش گیاهان ... گرما و نور به انسان و ... ) به سمت تجلیل خورشید رفت و آیین مهر از دل آن بیرون آمد که آنجا نیز از این نماد بهره برده شده است و بسیاری نمونه های دیگر ...
در دوران اسلامی و در بقعه بایزید بسطامی نیز هنرمندان کاشی کار در تزیین بنا از این نقش استفاده کرده اند ...
به هر حال گفتنی بسیار است امیدوارم خودتان زحمتش را بکشید ...
The Innovative Muse: اگر شکل این بنای کهن را ملهم از چرخ خورشید + در نظر بگیریم، به این نتیجه می رسیم که آیین زرتشتیان نیز تاثیرگرفته از میترایسم است، اگر چه هیچ آیینی به اندازه ی مسیحیت به مهرپرستی شباهت ندارد چنانکه برخی می گویند مسیح وجود خارجی نداشته و رومیان با تحریف میترایسم مسیحیت را پدید آوردند.
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1387ساعت 0:37 توسط چلچله
|
